برای انتقال حرارت کارآمد از یک محیط به رسانه دیگر، استفاده از مبدل های حرارتی توصیه می شود. مزایای زیادی در استفاده از این تجهیزات وجود دارد و بنابراین محدودیت هایی نیز وجود دارد. این تجهیزات به طور گسترده ای در گرمایش فضا، تبرید، تهویه مطبوع، نیروگاه ها، کارخانه های شیمیایی، پتروشیمی ها، پالایشگاه های نفت و فرآوری گاز طبیعی و تصفیه فاضلاب استفاده می شود. گرمای منتقل شده معمولاً از طریق نوعی رادیاتور به نام خنک کننده روغن عبور می کند.
خنک کننده روغن استفاده از روغن به عنوان خنک کننده است، معمولاً برای حذف گرمای اضافی از یک موتور احتراق داخلی. موتور داغ گرما را به روغن منتقل می کند و سپس معمولاً از یک مبدل حرارتی عبور می کند. استفاده از خنک کننده های روغن در مبدل های حرارتی دارای مزایا و محدودیت های متعددی است: روغن نقطه جوش بالاتری نسبت به آب دارد، بنابراین می توان از آن برای خنک کردن وسایل در دمایی استفاده کرد که آب نتواند خنک شود. در مبدل های حرارتی با توجه به اهداف گسترده سیالاتی که در آنها گرم می شوند، دمای بالایی انتظار می رود. برای جلوگیری از از دست رفتن دما، از خنک کننده روغن استفاده می شود. زیرا می توان از روغن برای خنک کردن اقلام در دمای 100 درجه سانتیگراد استفاده کرد. اما خنک کننده آب تحت فشار نیز ممکن است از 100 درجه سانتیگراد تجاوز کند.
روغن یک عایق الکتریکی است از این رو می توان از آن در داخل یا در تماس مستقیم با اجزای الکتریکی استفاده کرد. دی الکتریک بودن روغن بر استفاده از آن در مبدل های حرارتی بر خلاف آب تأثیر می گذارد. در مقایسه با آب، روغن می تواند مستقیماً با قطعات الکتریکی تماس پیدا کند. روغن معمولاً در لوله های رادیاتور قرار می گیرد تا به وظیفه مورد نظر خنک کننده روغن برسد.
روغن علاوه بر اینکه یک عامل خنک کننده در خنک کننده های روغن است، به عنوان روان کننده نیز عمل می کند، بنابراین به مخزن، پمپ یا رادیاتور اضافی مایع خنک کننده نیاز نیست. در مبدل های حرارتی قطعات متحرک زیادی وجود دارد که باید مرتباً روغن کاری شوند. روغنی که به عنوان خنک کننده عمل می کند، به عنوان روان کننده نیز دوبرابر می شود و از این رو اثر سایش و پارگی این قطعات متحرک را کاهش می دهد.
آب خنک کننده می تواند برای موتور خورنده باشد و باید حاوی یک آنتی کاتالیزور زنگ باشد، در حالی که روغن به طور طبیعی به جلوگیری از خوردگی کمک می کند. روغن هنگامی که روی مبدل های حرارتی یا هر سطح فلزی دیگری اعمال می شود، اثر زنگ زدگی را کاهش می دهد زیرا با آب اختلاط ناپذیر است و اکسیژن نمی تواند به آن نفوذ کند. برای اینکه زنگ زدگی اتفاق بیفتد باید اکسیژن و آب نیز وجود داشته باشد. مخزن خنک کننده روغن که روغن را برای خنک کردن سیال نگه می دارد از زنگ زدگی جلوگیری می کند.
هر چیزی که جنبه مثبت دارد یک جنبه منفی نیز دارد، به همین ترتیب استفاده از کولرهای روغنی محدودیت هایی را به همراه دارد. برخی از محدودیت ها عبارتند از:
در مبدلهای حرارتی، روغن خنککننده ممکن است به اجسام خنککننده در دمای حدوداً 200 تا 300 درجه سانتیگراد محدود شود، در غیر این صورت ممکن است روغن تجزیه شده و رسوبات خاکستری باقی بگذارد. هنگامی که این رسوبات خاکستری در خنک کننده روغن جمع می شوند، روغن را آلوده می کنند، بنابراین ممکن است منجر به شکستگی یا خرابی دستگاه شود.
همچنین برخلاف آب، روغن ممکن است قابل اشتعال باشد. این مبدل های حرارتی شما و همچنین خودتان را در معرض خطر آتش سوزی قرار می دهد. کولر روغن ممکن است بیش از حد گرم شود و منجر به آتش سوزی شود.
