وقتی صحبت از روغن موتور می شود، حفظ محدوده دمایی مناسب کلید طول عمر و به حداقل رساندن سایش داخلی است. به این دلیل که روغن موتور برای ایجاد یک سد محافظ بین قطعات متحرک به ویسکوزیته خود - ضخامت مایع - متکی است.
اما نکته مهم این است که ویسکوزیته ثابت نیست. با دما تغییر می کند
اگر از روغن دو وزن مانند 5W30 استفاده می کنید، 5 ویسکوزیته سرد و 30 ویسکوزیته گرم است. این اجازه می دهد تا روغن در دماهای پایین هنگام چرخش سریع تر و آسان تر گردش کند، اما برای محافظت از موتور در هنگام گرم شدن، غلیظ می شود. این دلیل اصلی این است که چرا سفرهای کوتاه مکرر برای موتورها سخت تر است و چرا باید اجازه دهید موتور قبل از رانندگی سخت به دمای کار برسد.
روغن علاوه بر روانکاری، برای انتقال گرما از اجزای موتور نیز عمل می کند. اگر دما بیش از حد زیاد شود، ویسکوزیته روغن می تواند تا حدی نازک شود که مانع روانکاری شروع به شکستن کند و سایش و خطر آسیب جدی موتور را افزایش دهد. از طرف دیگر، ویسکوزیته روغن سرد به سرعت در موتور جریان نمی یابد و می تواند باعث کشش اصطکاکی بیش از حد روی یاتاقان ها و دیواره های سیلندر شود که همچنین منجر به سایش سریع در طول زمان می شود. برای افزودن یک لایه دیگر به این، فرآیند احتراق داخلی آب، گوگرد و سایر محصولات جانبی تولید میکند که میتوانند اسیدهایی را تشکیل دهند که به یاتاقانها آسیب میرسانند و رسیدن روغن به محدوده دمایی مناسب به مدیریت این آلایندهها کمک میکند.
بنابراین، ما می خواهیم موتور ما به طور منظم به اندازه کافی گرم شود تا آب و سایر آلودگی ها بسوزد، اما نه آنقدر داغ که روغن ما شروع به خراب شدن کند. در پایین، به این معنی است که ما می خواهیم روغن به اندازه کافی گرم شود تا آب و آلاینده ها تبخیر شود. ما با کارشناسان نفت در دو شرکت پیشرو صحبت کردیم و هر دو توافق کردند که اگر دمای روغن شما به طور معمول به حدود 180 تا 215 درجه برسد، خوب خواهد بود.
خارج از شرایط شدید زمستانی، این معمولاً برای اتومبیل های خیابانی مشکلی ایجاد نمی کند، زیرا آنها طوری طراحی شده اند که به دمای تنظیم شده توسط ترموستات سیستم خنک کننده برسند. اگر در هوای بسیار سرد هستید یا به سفرهای کوتاه مکرر میروید که در آن موتور شما برای بالا رفتن دمای موتور تلاش میکند، فقط برای فواصل کوتاهتر تعویض روغن برنامهریزی کنید. هر دو متخصص صنعت ما موافق بودند که حتی در آن شرایط، اگر از روغن با کیفیت استفاده میکنید و روغن حداقل 160 درجه میخورد، خوب هستید. فقط در آن دماها سخت کار نکنید و از فواصل کوتاهتر تعویض روغن در حدود 3000 مایل استفاده کنید.
جایی که دما می تواند برای رانندگی با عملکرد مشکل ساز شود، در نقاط بالاست که استفاده مداوم از دور در دقیقه، دمای روغن را بسیار بالاتر از محدوده رانندگی استاندارد می فرستد. روغن موتورهای معمولی با کیفیت می توانند به راحتی دمای مخزن روغن را تا 250 درجه فارنهایت تحمل کنند، اما شروع به تخریب بالای 275 درجه فارنهایت می کنند. اینها دماهایی هستند که بعید است در رانندگی معمولی در خیابان با آنها مواجه شوید، اما اگر موتور را برای مدت طولانی به سختی کار کنید، ممکن است رخ دهد.
در هر صورت، کارشناسان ما توافق کردند که رانندگی در محدوده دمایی ایدهآل برای اکثر روغنها و بیشتر خودروها در حدود 190 تا 230 درجه فارنهایت و تقریباً 200 تا 215 درجه یک نقطه شیرین است. این به اندازه کافی گرم است که آب و سایر محصولات جانبی را از احتراق حذف کند، اما بسیار کمتر از محدوده ای است که ویسکوزیته در آن مشکل ساز می شود. برای خودروهای مسابقه ای اختصاصی که دارای ویسکوزیته بالا و روغن مسابقه ای با دمای بالا هستند، این محدوده دمایی می تواند تا حدود 275 تا 300 درجه فارنهایت به سمت بالا تغییر کند، اما به خاطر داشته باشید که آنها موتورهایی با طول عمر محدود هستند.
این همان جایی است که کولرهای روغن وارد می شوند. درست مانند یک رادیاتور، یک خنک کننده روغن به عنوان یک مبدل حرارتی عمل می کند که سطح افزایش یافته ای را ایجاد می کند که هوا می تواند در آن جریان داشته باشد تا روغن را در حین حرکت در لوله های مبدل خنک کند. در مورد یک خنک کننده روغن کارآمد، آن افت دما می تواند 30 تا 50 درجه باشد. این کافی است تا روغن موتور از منطقه دمای بسیار بالا به منطقه امن برگردد.
در حال حاضر، احتمالاً در مورد ماشین فعلی خود و اینکه آیا برای ماندن در محدوده دمای ایده آل روغن موتور به خنک کننده روغن موتور نیاز دارید، فکر می کنید. خبر خوب این است که اگر خودرویی دارید که در خیابان رانندگی میکند و هرگز برای مدت طولانی در دورهای بالا استفاده نمیشود، مانند رویدادهای روز در مسیر جادهای یا رانندگی در خارج از جاده با سرعت بالا، احتمال اینکه این کار را نکنید، وجود دارد. یک خودروی خیابانی معمولی که دارای روغن موتور مدرن با کیفیت است، فقط به رادیاتور و سیستم خنک کننده به همراه مخزن روغن نیاز دارد تا در محدوده دما و ویسکوزیته مورد نیاز باقی بماند. حتی اکثر درگراسیها و اتوکراسها به خنککنندههای روغن موتور اذیت نمیشوند، زیرا کارکرد آنها معمولاً برای افزایش بیش از حد دمای روغن موتور بسیار کوتاه است. زمانی است که برای مدت طولانی شروع به فشار دادن سخت می کنید که ممکن است خارج از محدوده امن حرکت کنید.
این نیز می تواند به سرعت اتفاق بیفتد. اکثر جلسات روز پیست، مانند آنهایی که ماشین پروژه موستانگ S197 خیابانی/پیست دو منظوره ما اجرا می کند، معمولاً در محدوده 15 تا 20 دقیقه است. سخت بودن دریچه گاز برای مدت طولانی می تواند از توانایی سیستم خنک کننده برای نگه داشتن روغن در محدوده دمایی ایده آل، به خصوص در روزهای گرم، فراتر رود. ما بارها این اتفاق را در رویدادهای ترک روز دیدهایم. برای کسانی که فاقد گیج دمای روغن هستند، یکی از اولین نشانه ها مبنی بر اینکه دمای روغن ممکن است به سطوح بالا رفته باشد، به طور قابل توجهی کمتر از فشار معمولی روغن در پایان جلسه است.
متأسفانه، موستانگ S197 ما در ابتدا به دمای روغن یا فشارسنج واقعی روغن مجهز نبود، بنابراین ما تا حدودی از اینکه دمای روغن موتور پس از رویداد ما دقیقاً کجا به اوج خود رسیده و فشار آن چقدر پایین آمده است، نادیده گرفته ایم، اما می دانیم که خوب نیست. علاوه بر کیت خنککننده روغن، دماسنجهای دمای آب، دمای روغن و فشار روغن را نیز اضافه میکنیم تا بتوانیم دقیقاً ببینیم موتور ما چه دما و فشاری را در مسیر و خارج از مسیر میبیند.
Summit Racing کیت های خنک کننده روغن متعددی دارد، از جمله یکی از Improved Racing که دقیقاً همان چیزی است که موستانگ متمرکز پیست ما به آن نیاز دارد. با نصب و تست آن در خیابان و مسیر همراه باشید.
